Wy binne wer los, en het seizoen is voor mij enerverend begonnen. Sportief en sociaal.

We startten traditiegetrouw op de Bangmapartij in Weidum, op dat prachtige kaatsveld tusken twa buorrens. Met Paul Dijkstra en Yannick Hielkema, die heel degelijk kaatsten, vertegenwoordigde ik Bitgum. En met succes! We haalden de finale. Toen was het op, maar het zijn twee prachtige punten, die eerste twee.

Vrijdags daarvoor stond in het Friesch Dagblad een mooi geschreven verhaal van Edward Jorna. “Tjisse Steenstra leeft in zijn eigen droom,” stond er boven. En dat klopt. Bij de toppers horen op de Friese kaatsvelden – dat heb ik altijd gewild, en die droom duurt voort.

Edward beschrijft ook hoe ik in het verleden ben gepest. Ooit heb ik daarover verteld en nu zie je dat journalisten daar op terug komen. Logisch en het is ook goed dat er aandacht is voor pesten. Maar zo langzamerhand wil ik het achter me laten. Ik zeg dat ook in het interview: “It hat west, ik kin der neat mear oan feroarje. Ik sjoch folle leaver foarút. It hat gjin sin om âlde kij út de sleat te heljen. De doar is ticht. Ekskús ha ik noait hân, fan net ien fan de pesters. It is net oars.”

Uiteindelijk ben ik er sterker uitgekomen. En dat is het belangrijkste. Het kaatsen heeft daarbij geholpen. Daarom hoefde ik niet lang na te denken toen ik werd gevraagd om samen met Cambuurvoetballer Robbert Schilder ambassadeur te worden van een campagne van Jeugdfonds Sport Friesland. Het Jeugdfonds wil kinderen uit arme gezinnen de kans geven om te sporten en cultuur te beoefenen. De boodschap van de campagne is: “Ik heb kansen gekregen door te sporten, pak jij ze ook?” Eerder werden voetbaltrainer Henk de Jong, Aris-basketballer David Michaels, ijshockey-Flyers Tony Demelinne en Fabienne Gooijer en acteur Rutger Hauer bekend gemaakt als gezichten van de campagne. Sta ik in één rijtje met Henk de Jong en Rutger Hauer. Fantastisch toch?

En dan was er nog de eerste vrije formatiepartij in Franeker, met mijn vaste maten Gert-Anne en Taeke. We wonnen. Jan Braaksma schrijft dat we diep moesten gaan en ook zo maar hadden kunnen verliezen. Dat klopt. Maar we bleven rustig. Bleven geloven in ons eigen kunnen. Ik denk dat dat een kwaliteit is van ons partuur.

Mijn eerste krans én koningschap dit jaar. Ik hoop dat er nog veel volgen. En ik hoop jullie daarbij te treffen!