Ook in 2019 kaats ik met Taeke en Gert-Anne.

 

Sommige mensen verbazen zich daar over, omdat we zulke verschillende karakters hebben. Maar als je in één seizoen dertien partijen wint, dan moet je wel hele goeie argumenten hebben om andere maten te zoeken. Never chance a winning team, zeggen ze toch?

En op een bepaalde manier lijken we ook wel weer op elkaar. We doen alles voor de sport. Denk maar niet dat Taeke en Gert-Anne in het kaatsseizoen zaterdags op stap gaan. Zij willen elk weekend twee keer winnen. Zo zit ik ook in elkaar.  We doen en laten er alles voor.

 

Taeke is natuurlijk een winnaar. Hij blijft altijd rustig. Houdt overzicht. Grijpt in als het nodig is. Hij is uiteindelijk de leider, met verreweg de meeste ervaring.

 

Gert-Anne heb ik beter leren kennen. Omdat we beide opslaan moesten we een taakverdeling vinden die het meest rendement oplevert. Ik vind dat we daar aardig in geslaagd zijn, maar volgend seizoen kan dit weer anders zijn.

 

 

Soms zeggen mensen: “Taeke en Gert-Anne gebruiken jou.” Dat is ook zo. Maar ze vergeten dat ik Taeke en Gert-Anne óók gebruik. Mensen zeggen ook wel eens dat ik met andere jongens misschien met meer plezier zou kaatsen. Misschien. Maar als je wint dan kaats je met plezier. En als je in een seizoen dertien keer samen wint, dan kaats je met héél veel plezier.