2018 was voor mij een fantastisch seizoen. Mijn beste seizoen tot nu toe. En nu weet ik wel dat veel mensen zullen zeggen: “Maar de PC Tjisse…” Maar die PC komt echt nog wel een keer en ik ben niet iemand die heel lang stil blijft staan bij vervelende ervaringen. Bij mij is het glas half vol en niet half leeg. En als ik na zo’n seizoen niet tevreden zou zijn, wat moeten die jongens dan die één of twee kransen aan de muur hebben?

Taeke, Gert-Anne en ik gingen dertien keer met de krans naar huis. Zeven keer op rij!  Ik werd twaalf keer koning. Koningstitels vind ik niet zo belangrijk, trouwens. Je doet het met z’n drieën.

De mooiste overwinning was natuurlijk het NK, voor Bitgum, met Johan van der Meulen en Steven Koster. Winnen voor je dorp is fantastisch. Lia Siderius, de voorzitster van OKK, had me van tevoren gevraagd: “Als je de Bond wint, wat wil je dan graag?” Toen zei ik: “Mijn allergrootste droom is met de koets door het dorp.” Dat regelde ze.  In een koets met paarden door het dorp. Mijn droom werd werkelijkheid.

Ik werd tweede in het jaarklassement met 55 punten, drie punten achter Taeke. Eigen schuld, had ik maar beter moeten kaatsen op de door elkaars lotenpartijen, of op de Oldehovepartij, in de tweede omloop tegen Taeke. Misschien wou ik die dag te graag. Als ik dan een fout maak, wil ik dat direct herstellen, recht zetten. Dan wil ik direct de bal hebben en naar het perk jagen. Vaak lukt dat ook, maar op de Oldehove dus niet. Dan vergeet ik te káátsen, de kop te brûken. Dan wil ik te graag direct scoren en dan kaats ik niet slim.

 

Na de Oldehovepartij sprak Wiep van Wieren me daarop aan. Zullen we ‘t samen nog eens over hebben. Altijd mooi om met Wiep aan de stamtafel in het Grauwe Paard in Marsum over het kaatsen te praten.

 

En die PC? Nogmaals, die komt wel. Taeke en Gert-Anne weten hoe dat moet…….